Prawo karne

Zniesławienie i pomówienie — jak dochodzić swoich praw

Naruszenie dobrego imienia można ścigać dwiema drogami: cywilną i karną. Wyjaśniam, czym różni się zniesławienie od znieważenia, jak wnieść prywatny akt oskarżenia i czego żądać w procesie cywilnym.

Martyna Skulska, Legalify8 min czytania
Zniesławienie i pomówienie — jak dochodzić swoich praw

Nieprawdziwa opinia w internecie, oskarżenie o nieuczciwość rzucone na zebraniu wspólnoty, plotka, która kosztuje kontrakt. Dobre imię jest dobrem, którego naruszenie trudno naprawić, ale które prawo chroni podwójnie: cywilnie i karnie. Problem w tym, że obie drogi rządzą się innymi regułami, a wybór niewłaściwej potrafi zakończyć sprawę bez rozstrzygnięcia. Porządkuję to.

Zniesławienie a znieważenie — kluczowe rozróżnienie

To dwa różne przestępstwa, mylone niemal zawsze.

  • Zniesławienie (pomówienie) — przypisanie komuś postępowania lub właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej albo narazić na utratę zaufania potrzebnego dla stanowiska, zawodu lub działalności. Chodzi o treść: zarzut, który da się zweryfikować („ukradł”, „bierze łapówki”, „oszukuje klientów”).
  • Znieważenie — obraźliwa forma wypowiedzi, godząca w godność. Nie zawiera weryfikowalnego zarzutu, lecz sam obelżywy epitet.

Droga karna — prywatny akt oskarżenia

Zniesławienie i znieważenie są przestępstwami ściganymi z oskarżenia prywatnego. Oznacza to, że prokurator co do zasady nie wnosi aktu oskarżenia — robi to sam pokrzywdzony, wnosząc prywatny akt oskarżenia bezpośrednio do sądu.

  1. Sporządź prywatny akt oskarżenia — wystarczy oznaczenie osoby oskarżonego, zarzucanego czynu i dowodów.
  2. Wnieś go do sądu rejonowego i uiść zryczałtowaną opłatę.
  3. Weź udział w posiedzeniu pojednawczym — sąd obligatoryjnie próbuje doprowadzić do ugody.
  4. Przy braku pojednania sprawa trafia na rozprawę.

Typ kwalifikowany — zniesławienie w mediach

Zniesławienie dokonane za pomocą środków masowego komunikowania (prasa, telewizja, internet) jest zagrożone surowiej niż zniesławienie „zwykłe”. Wypowiedzi publikowane na portalach, w mediach społecznościowych czy w komentarzach mogą wypełniać ten typ kwalifikowany.

Linia obrony: prawda i interes społeczny

Nie każdy prawdziwy zarzut jest bezkarny, i nie każdy zarzut nieprawdziwy prowadzi do skazania. Ustawa buduje precyzyjny mechanizm.

  • Nie ma przestępstwa, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy.
  • Przy zarzucie publicznym nie popełnia przestępstwa ten, kto podnosi zarzut prawdziwy służący obronie społecznie uzasadnionego interesu.
  • Zarzut dotyczący życia prywatnego lub rodzinnego może być dowodzony prawdą tylko w wąskich, ustawowych przypadkach.

Droga cywilna — ochrona dóbr osobistych

Cześć i dobre imię są dobrami osobistymi chronionymi przez Kodeks cywilny. Ta droga bywa skuteczniejsza, bo pozwala uzyskać realne zadośćuczynienie i usunięcie skutków naruszenia.

  1. Żądanie zaniechania działania naruszającego dobro osobiste.
  2. Żądanie usunięcia skutków naruszenia — najczęściej publikacja przeprosin w określonej formie i miejscu.
  3. Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę.
  4. Zapłata odpowiedniej sumy na wskazany cel społeczny.
  5. Odszkodowanie, jeżeli naruszenie wyrządziło szkodę majątkową (np. utrata kontraktu).

Zniesławienie w internecie

Anonimowość w sieci jest ograniczona. Dane sprawcy można ustalić, występując do administratora serwisu i dostawcy usług internetowych, w razie potrzeby przez sąd albo w postępowaniu karnym. Osobną kwestią jest odpowiedzialność portalu — hosting nie odpowiada za treść, o ile po otrzymaniu wiarygodnej wiadomości o bezprawnym charakterze wpisu niezwłocznie uniemożliwi do niego dostęp.

Jak zabezpieczyć dowody

  • Zrób zrzuty ekranu z widocznym adresem URL, datą i godziną.
  • Rozważ notarialne poświadczenie treści strony przed jej usunięciem.
  • Zapisz identyfikatory autora, linki, treść komentarzy i liczbę odsłon.
  • Zbierz dowody skutków: utracone zlecenia, wypowiedzenia, korespondencja klientów.
  • Zachowaj świadków wypowiedzi ustnych.

Którą drogę wybrać

  1. Zależy Ci na przeprosinach i zadośćuczynieniu → droga cywilna.
  2. Chcesz, by sprawca poniósł odpowiedzialność karną i ma to znaczenie prewencyjne → prywatny akt oskarżenia.
  3. Sprawa jest publiczna, dotyczy mediów i pociąga straty finansowe → zwykle droga cywilna, ewentualnie równolegle karna.
  4. Zbliża się roczny termin od dowiedzenia się o sprawcy → nie zwlekaj z drogą karną.
W sprawach o dobre imię wygrywa nie ten, kto najgłośniej protestuje, lecz ten, kto zdążył zrobić zrzut ekranu, zanim wpis zniknął.
Rada dla osób pomówionych w internecie

Naruszenie dobrego imienia potrafi kosztować klientów, pracę i spokój — a skuteczna reakcja wymaga szybkiego zabezpieczenia dowodów i wyboru właściwej drogi. W Legalify prowadzimy sprawy o ochronę dóbr osobistych oraz z prywatnego aktu oskarżenia. Działamy z Wrocławia i zdalnie w całej Polsce — zadzwoń: +48 690 676 629.

Najczęstsze pytania

Czym różni się zniesławienie od znieważenia?

Zniesławienie to przypisanie komuś sprawdzalnego zarzutu, który może go poniżyć lub narazić na utratę zaufania („bierze łapówki", „oszukuje klientów"). Znieważenie to obraźliwa forma wypowiedzi, sam obelżywy epitet, bez weryfikowalnego zarzutu. Test: czy da się sprawdzić, czy to prawda?

Jak ścigać zniesławienie — prywatnie czy przez prokuratora?

Zniesławienie i znieważenie ściga się z oskarżenia prywatnego. Prokurator co do zasady nie wniesie aktu oskarżenia — robi to sam pokrzywdzony, wnosząc prywatny akt oskarżenia bezpośrednio do sądu i uiszczając zryczałtowaną opłatę.

Ile mam czasu na złożenie prywatnego aktu oskarżenia?

Karalność ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy, nie później jednak niż z upływem 3 lat od popełnienia czynu. Zwlekanie zamyka drogę karną — droga cywilna ma dłuższe terminy.

Czy droga cywilna jest łatwiejsza niż karna?

Pod względem dowodowym często tak. W procesie cywilnym działa domniemanie bezprawności naruszenia — to naruszyciel musi wykazać, że jego działanie było zgodne z prawem. Dodatkowo pozwala uzyskać przeprosiny, zadośćuczynienie i usunięcie treści.

Powiązane artykuły