Nieruchomości

Najem okazjonalny czy zwykły — co wybrać jako wynajmujący

Najem okazjonalny to jedyna forma, która realnie chroni właściciela przed lokatorem, którego nie da się usunąć. Wyjaśniam, czym różni się od zwykłego najmu, jakich formalności wymaga i kiedy naprawdę się opłaca.

Martyna Skulska, Legalify8 min czytania
Najem okazjonalny czy zwykły — co wybrać jako wynajmujący

Największy koszmar wynajmującego to nie zaległy czynsz, lecz lokator, którego nie da się usunąć z mieszkania. Polskie prawo mocno chroni lokatorów, a zwykła eksmisja potrafi ciągnąć się latami — zwłaszcza gdy sąd przyzna prawo do lokalu socjalnego, którego gmina nie ma. Najem okazjonalny powstał właśnie po to, by ten problem rozwiązać. Wyjaśniam, jak działa, czego wymaga i kiedy warto po niego sięgnąć.

Na czym polega ochrona lokatora w zwykłym najmie

Przy zwykłym najmie lokalu mieszkalnego obowiązuje ustawa o ochronie praw lokatorów. Oznacza to m.in. ograniczone przyczyny i terminy wypowiedzenia, a przede wszystkim to, że nie możesz usunąć lokatora samodzielnie — potrzebny jest wyrok eksmisyjny, a jego wykonanie bywa zawieszone, jeśli sąd orzeknie o prawie do lokalu socjalnego.

Czym jest najem okazjonalny

Najem okazjonalny to szczególny rodzaj najmu lokalu mieszkalnego, dostępny wyłącznie dla właściciela będącego osobą fizyczną, który nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania lokali. Zawiera się go na czas oznaczony, nie dłuższy niż dziesięć lat. Jego istotą jest to, że najemca z góry poddaje się egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu i wskazuje inne mieszkanie, do którego się wyprowadzi.

Wymagane dokumenty — bez nich to zwykły najem

Najem okazjonalny to procedura formalna. Braki w dokumentach powodują, że umowa jest po prostu zwykłym najmem — z pełną ochroną lokatora. Do kompletu należą:

  1. Umowa najmu okazjonalnego zawarta na piśmie, na czas oznaczony (maks. 10 lat).
  2. Oświadczenie najemcy w formie aktu notarialnego o poddaniu się egzekucji co do opróżnienia lokalu.
  3. Wskazanie przez najemcę innego lokalu, w którym będzie mógł zamieszkać po eksmisji.
  4. Oświadczenie właściciela tego wskazanego lokalu o zgodzie na zamieszkanie w nim najemcy.
  5. Zgłoszenie umowy naczelnikowi urzędu skarbowego w ustawowym terminie od rozpoczęcia najmu.

Jak wygląda usunięcie lokatora przy najmie okazjonalnym

Tu leży cała przewaga tej formy. Skoro najemca poddał się egzekucji w akcie notarialnym, nie musisz prowadzić długiego procesu o eksmisję. Po zakończeniu lub wypowiedzeniu umowy doręczasz żądanie opróżnienia lokalu, a gdy nie zostanie wykonane — występujesz do sądu o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu i kierujesz sprawę do komornika.

Różnica jest zasadnicza: zamiast wieloetapowego procesu sądowego o eksmisję i oczekiwania na lokal socjalny, masz skróconą ścieżkę prowadzącą wprost do egzekucji. Nie omija to komornika, ale eliminuje najdłuższy etap.

Wady i ograniczenia najmu okazjonalnego

Nie jest to rozwiązanie idealne ani dostępne dla każdego. Warto znać jego minusy, zanim się na nie zdecydujesz.

  • Dostępny tylko dla właściciela — osoby fizycznej nieprowadzącej działalności w zakresie najmu lokali.
  • Wymaga wizyty u notariusza i kosztu aktu (najczęściej ponosi go najemca).
  • Najemca musi mieć realne mieszkanie „zapasowe” i zgodę jego właściciela — nie każdy to zorganizuje.
  • Sztywny wymóg czasu oznaczonego (maks. 10 lat).
  • Rygor formalny — jedno uchybienie i ochrona przepada.

A najem instytucjonalny?

Jeśli wynajmujesz jako przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie najmu, najem okazjonalny nie jest dla Ciebie — odpowiednikiem jest najem instytucjonalny, który również przewiduje poddanie się egzekucji, ale ma odrębne wymogi. Wybór właściwego reżimu zależy więc przede wszystkim od Twojego statusu jako wynajmującego.

Kiedy wybrać najem okazjonalny

  1. Wynajmujesz prywatnie jedno lub kilka mieszkań i zależy Ci na realnej ochronie.
  2. Nie chcesz ryzykować wieloletniego procesu z problematycznym lokatorem.
  3. Najemca jest w stanie wskazać lokal zastępczy i pokryć koszt aktu notarialnego.
  4. Akceptujesz umowę na czas oznaczony i rygor formalny.
Najem okazjonalny nie sprawia, że lokator wyprowadzi się sam. Sprawia, że gdy trzeba go usunąć, nie zaczynasz od zera przed sądem — a to bywa różnica kilku lat.
Rada dla prywatnych wynajmujących

Formalności najmu okazjonalnego wyglądają na uciążliwe, ale to jedyna forma dająca prywatnemu właścicielowi realną kontrolę nad lokalem. Jeden błąd w dokumentach niweczy jednak całą ochronę. W Legalify przygotowujemy umowy najmu okazjonalnego i prowadzimy sprawy przeciwko lokatorom. Działamy z Wrocławia i zdalnie w całej Polsce — zadzwoń: +48 690 676 629.

Najczęstsze pytania

Czym różni się najem okazjonalny od zwykłego?

Najem okazjonalny daje właścicielowi realną ochronę: najemca z góry poddaje się egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu i wskazuje inne mieszkanie. Przy zwykłym najmie obowiązuje pełna ochrona lokatora, a usunięcie go wymaga długiego procesu o eksmisję.

Jakie dokumenty są wymagane przy najmie okazjonalnym?

Umowa na czas oznaczony (maks. 10 lat), oświadczenie najemcy w formie aktu notarialnego o poddaniu się egzekucji, wskazanie innego lokalu, oświadczenie właściciela tego lokalu o zgodzie na zamieszkanie oraz — krytyczne — zgłoszenie umowy do urzędu skarbowego w ustawowym terminie.

Co się stanie, jeśli nie zgłoszę najmu okazjonalnego do urzędu skarbowego?

Tracisz szczególną ochronę i wracasz na grunt zwykłego najmu — z pełną ochroną lokatora. To najczęściej pomijany krok, przez który cała reszta formalności idzie na marne. Zgłoszenie do US jest warunkiem działania najmu okazjonalnego.

Kto może zawrzeć umowę najmu okazjonalnego?

Wyłącznie właściciel będący osobą fizyczną, który nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania lokali. Przedsiębiorcy zawierający najem w ramach działalności korzystają z odpowiednika, jakim jest najem instytucjonalny.