Firma i biznes

Czym jest klauzula niedozwolona i jak ją rozpoznać

Niektóre zapisy nie wiążą konsumenta, mimo że podpisał umowę. Wyjaśniam, jak rozpoznać klauzulę abuzywną, gdzie sprawdzić rejestr UOKiK i co zrobić, gdy znajdziesz taki zapis w swojej umowie.

Martyna Skulska, Legalify8 min czytania
Czym jest klauzula niedozwolona i jak ją rozpoznać

„Podpisałeś, to obowiązuje” — to zdanie bywa nieprawdziwe. Polskie i unijne prawo konsumenckie zna kategorię postanowień, które nie wiążą konsumenta, choćby złożył pod nimi podpis dziesięć razy. Nazywamy je klauzulami niedozwolonymi (abuzywnymi). Dla konsumenta to tarcza, dla przedsiębiorcy — poważne ryzyko, bo stosowanie takich klauzul może skończyć się decyzją Prezesa UOKiK i karą finansową. Wyjaśniam, jak je rozpoznać.

Definicja: trzy warunki abuzywności

Postanowienie umowy zawieranej z konsumentem jest niedozwolone, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki.

  1. Nie zostało uzgodnione indywidualnie — konsument nie miał realnego wpływu na jego treść (wzorzec, regulamin, formularz).
  2. Kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami.
  3. Rażąco narusza interesy konsumenta.

Kontroli abuzywności nie podlegają postanowienia określające główne świadczenia stron (np. sama cena czy przedmiot świadczenia), jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Nieprecyzyjnie napisana klauzula cenowa może więc podlegać badaniu.

Skutek: bezskuteczność, nie nieważność całej umowy

Klauzula niedozwolona nie wiąże konsumenta od samego początku i z mocy prawa. Strony pozostają jednak związane umową w pozostałym zakresie. Niedozwolonego postanowienia nie zastępuje się „uczciwszą” wersją — po prostu wypada z umowy. Jeżeli bez niego umowa nie może dalej obowiązywać, może upaść w całości — na tej zasadzie oparto rozstrzygnięcia w sprawach kredytów frankowych.

Typowe przykłady klauzul abuzywnych

Kodeks cywilny zawiera przykładowy, niewyczerpujący katalog. W praktyce najczęściej spotyka się poniższe zapisy.

  • Wyłączenie lub ograniczenie odpowiedzialności przedsiębiorcy za szkodę wyrządzoną konsumentowi.
  • Uzależnienie zawarcia lub wykonania umowy od okoliczności zależnych wyłącznie od woli przedsiębiorcy.
  • Prawo przedsiębiorcy do jednostronnej zmiany istotnych warunków umowy bez ważnej przyczyny wskazanej w umowie.
  • Rażąco wygórowana kara umowna lub odstępne obciążające konsumenta.
  • Wyłączenie prawa konsumenta do odstąpienia, reklamacji lub ograniczenie ustawowych terminów.
  • Narzucenie właściwości sądu innego niż wynikający z przepisów o konsumentach.
  • Uprawnienie do wiążącej interpretacji umowy przyznane wyłącznie przedsiębiorcy.
  • Przewidziane wyłącznie dla przedsiębiorcy prawo wypowiedzenia umowy bez ważnych przyczyn i bez terminu.

Kogo chroni — status konsumenta

Ochrona przysługuje konsumentowi, czyli osobie fizycznej dokonującej czynności niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Od kilku lat część uprawnień konsumenckich (w tym ochrona przed klauzulami abuzywnymi) rozciąga się także na przedsiębiorcę na jednoosobowej działalności, gdy zawierana umowa nie ma dla niego charakteru zawodowego.

Co zrobić, gdy znajdziesz klauzulę w swojej umowie

  1. Zachowaj wzorzec umowy lub regulamin w wersji, którą zaakceptowałeś (zrzut ekranu, PDF).
  2. Zweryfikuj, czy analogiczne postanowienie figuruje w bazie decyzji UOKiK.
  3. Poinformuj przedsiębiorcę na piśmie, że kwestionujesz dane postanowienie i wskaż podstawę.
  4. Odmów spełnienia świadczenia wynikającego wyłącznie z tej klauzuli (np. zapłaty rażąco wygórowanej kary).
  5. Rozważ zawiadomienie Prezesa UOKiK — to on prowadzi postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.
  6. Przy sporze indywidualnym skorzystaj z pomocy rzecznika konsumentów lub skieruj sprawę do sądu.

Ryzyko po stronie przedsiębiorcy

Stosowanie klauzul niedozwolonych we wzorcach umów jest praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Prezes UOKiK może wydać decyzję o uznaniu postanowienia za niedozwolone, zakazać jego stosowania i nałożyć karę pieniężną liczoną jako procent obrotu przedsiębiorcy. Do tego dochodzi obowiązek publikacji decyzji i realne ryzyko wizerunkowe.

Jak przedsiębiorca może się zabezpieczyć

  • Nie kopiuj regulaminów i wzorów umów z internetu ani od konkurencji.
  • Sprawdź swoje wzorce w bazie decyzji UOKiK.
  • Formułuj postanowienia jednoznacznie — niejasności interpretuje się na korzyść konsumenta.
  • Zamiast wyłączać odpowiedzialność, precyzyjnie opisuj zakres świadczenia.
  • Przeglądaj wzorce po każdej istotnej nowelizacji prawa konsumenckiego.
Klauzula abuzywna nie chroni przedsiębiorcy — daje mu tylko złudzenie ochrony do momentu pierwszego sporu. Wtedy okazuje się, że nie istnieje.
Zasada, którą powtarzam przy audycie regulaminów

Jedna klauzula abuzywna potrafi obalić najważniejsze zabezpieczenie w umowie albo ściągnąć postępowanie UOKiK. W Legalify audytujemy regulaminy i wzorce umów, a konsumentom pomagamy podważać niedozwolone postanowienia. Działamy z Wrocławia i zdalnie w całej Polsce — zadzwoń: +48 690 676 629.

Najczęstsze pytania

Czym jest klauzula niedozwolona (abuzywna)?

To postanowienie umowy z konsumentem, które nie zostało uzgodnione indywidualnie, kształtuje jego prawa sprzecznie z dobrymi obyczajami i rażąco narusza jego interesy. Wszystkie trzy przesłanki muszą wystąpić łącznie.

Czy podpisanie umowy „legalizuje" klauzulę niedozwoloną?

Nie. Klauzula abuzywna nie wiąże konsumenta od samego początku i z mocy prawa — choćby podpisał umowę dziesięć razy. Strony pozostają związane umową w pozostałym zakresie, a niedozwolonego postanowienia nie zastępuje się „uczciwszą" wersją.

Gdzie sprawdzić, czy zapis jest klauzulą niedozwoloną?

W publicznie dostępnej bazie decyzji Prezesa UOKiK o uznaniu postanowień wzorców umów za niedozwolone. Warto ją sprawdzić przed podpisaniem umowy albo przed wdrożeniem własnego regulaminu.

Czy przedsiębiorca na JDG jest chroniony przed klauzulami abuzywnymi?

Częściowo tak. Od kilku lat część uprawnień konsumenckich, w tym ochrona przed klauzulami abuzywnymi, obejmuje przedsiębiorcę na jednoosobowej działalności, gdy zawierana umowa nie ma dla niego charakteru zawodowego.

Powiązane artykuły